بیانیه شعبه زنجان سازمان دانش آموختگان ایران ( ادوار تحکیم )
در اعتراض به تعطیلی جمعیت اسلامی دانشجویان
(جمعیت دانشجویان ترک دانشگاه زنجان)
ادوارنیوز: بشعبه زنجان سازمان دانش آموختگان ایران در خصوص تعطیلی یک تشکل دانشجویی در دانشگاه زنجان بیانیه ای صادر کرد:
در شرایطی که ملت ایران خود را آماده استقبال از سال نو و خانه تکانی روحی و جسمی میکنند تا با فاصله گرفتن از خستگی حاصل از یکسال تلاش و کوشش در جهت بهبود شرایط سخت زندگی با انگیزهای بیشتر به حیات جمعی و فردی خود بپردازند، مجموعه حوادثی پیش آمده است که حداقل بخش قابل توجهی از نخبگان و دلسوزان جامعه را در بهت و حیرت عمیق و نگرانی مضاعفی فرو برده است. بکارگیری ادبیات نامانوس و غیردیپلماتیک همراه با عملکرد غیرمسوولانه در عرصه روابط بینالملل منجر به صدور قطعنامههای الزامآور و تهدیدآمیز بیسابقه علیه کشور شده که صفآرایی قدرتهای جهانی در مقابل ایران را اتحاد و انسجام بیشتری بخشیده است.
از دیگر سو برخورد با جامعه دانشگاهی اعم از استاد و دانشجو و احزاب و نهادهای مدنی و تشکلهای غیردولتی و تهدید و ارعاب علاقهمندان به فعالیتهای تشکیلاتی و دستگیری و بازجویی بیحساب و کتاب فعالان حوزههای مختلف شتاب بیشتری به خود گرفته است. از جمله میتوان به بازداشت گسترده معلمان، فعالان جنبش زنان و بازداشت فعالان قومی همراه با برخوردهای خشونتآمیز و ........... اشاره کرد. مجموعه این اتفاقات هر انسان عاقلی را نگران میکند و دیگر صحبت از فضای امن و آرام و عادی، دلی را نمیرباید و وجهی نمییابد. کوتاه سخن آنکه ما را در بیان این نگرانیها با بخش نابالغ و مسوولیت نشناس نظام کاری نیست، اما از بخش محاسبهگر و مسوولیتپذیر حاکمیت که دغدغه استقلال و تمامیت ارضی و منافع ملی و دوام و بقای نظام را دارند سوال میکنیم :
1) آیا از دیدگاه شما شرایط امروز ایران بحرانی نیست؟ آیا هیچ تهدید عاجلی ملت ایران و استقلال همه جانبه آن را به مخاطره نیفکنده است؟ آیا در باور شما صدور قطعنامههای پی در پی و الزامآور شورای امنیت هزینه کمی بر دوش ملت و حکومت بار میکند؟
2) کوشش مسالمتآمیز و مدنی برای ابراز تعلقات زبانی و قومی از حقوق اساسی هر شهروندی محسوب میشود و مادام که پیگیری این مطالبات روندی پرخاشجویانه و مخل امنیت عمومی نمییابد بایسته مواجههای همدلانه، عقلانی و در چارچوب قواعد حقوقی برای برآوردن حداقلی از چنین خواستههایی میباشد. حال، آیا از نظر شما تجمع آرام و مهرورزانه جمعی از جوانان زنجان جهت پخش شیرینی و تبریک روز جهانی زبان مادری ( که ایران خود یکی از کشورهای پیشنهاددهنده به سازمان یونسکو جهت نامگذاری این روز بوده است ) آنچنان تهدیدی برای امنیت ملی بوده که آنان مستحق برخورد امنیتی و خشونتآمیز و دستگیری و بازداشت باشند؟ این چگونه نگرشیست که شرافتمندترین جوانانی را که به جای پرداختن به زندگی شخصی و خوش باشی، راه دلسوزی و خدمت بیمزد و منت به توسعه فرهنگی ملت خویش را در پیش گرفتهاند به دیده دشمن مینگرد؟ براستی آیا جلیل غنیلو که فرزند یک رزمنده بوده و خود یکی از جوانان پرشور و دردمند زنجان محسوب میشود، مستحق چنین برخوردی میباشد؟ ذرهای انصاف، وجدان و مسوولیتپذیری کافیست تا باور کنیم که قریب 25 روز بازداشت ایشان، نابحق و ناعادلانه و غیرمسوولانه بوده است.
3) از شما میپرسیم که حکومت تاکنون از برخورد حذفی با اساتید و دانشجویان و انجمنهای اسلامی و دفتر تحکیم وحدت چه طرفی بسته و چه گلی بر سر جامعه دانشگاهی زده که حال به سراغ تشکلهای دیگر رفته است؟ اگر دیروز با انجمنهای اسلامی برخورد میشد و امروز در جمعیت اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان تخته میشود، لابد دگر روز هم نوبت انجمنهای علمی فرا میرسد. پس دیگر نمیبایست از یاس و انفعال و سرخوردگی و تغییر نگاه جوانان و دانشجویان و دانشگاهیان و فعالان فرهنگی، صنفی و سیاسی گلهای باشد. اگر حکومت سیاستی را در پیش بگیرد که حتی کوچکترین انتقاد و اعتراض مسالمتآمیزی را برنتابد و به آن با زبان زور و خشونت پاسخ دهد، به یقین نتیجه منطقیاش این خواهد بود که حاکمیت چنان متصلب شده است که ظرفیت و تحمل هیچ دیدگاه اصلاحی را ندارد.
4) اکنون 9 ماه است که رضا عباسی عضو سازمان ادوار شعبه زنجان در بازداشت به سر میبرد، کسی که بهترین دوران عمرش را صرف تحصیل و فعالیتهای دانشجویی کرده و صادقانه به ملت خود خدمت بیچشمداشت و وفادارانه انجام داده است. نتیجه آن شده است که وی را نه تنها از حق طبیعی و بدیهی داشتن شغل محروم کردهاند، بلکه به آن هم قانع نشده و اکنون 9 ماه است که بدون برخورداری از حق مرخصی و آزادی مشروط و دیدار دوستان و آشنایان، اسیر بندیان شده است. آیا در منطق شما امثال رضا عباسی خطری برای حاکمیت محسوب میشوند یا کسانیکه خوابآلوده و کورانه عصایی را که به دستشان افتاده به هر سمت و سویی میچرخانند و افکار عمومی دنیا را بر علیه ایران تحریک و تهییج میکنند؟
از این رو شعبه زنجان سازمان دانشآموختگان ضمن اعتراض به تعطیلی «جمعیت اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان» توقف روند اعمال فشار و خشونت در مواجهه با فعالان صنفی و قومی و به ویژه آزادی رضا عباسی و جلیل غنیلو را در آستانه سال نو خواستار میباشد.
در شرایطی که ملت ایران خود را آماده استقبال از سال نو و خانه تکانی روحی و جسمی میکنند تا با فاصله گرفتن از خستگی حاصل از یکسال تلاش و کوشش در جهت بهبود شرایط سخت زندگی با انگیزهای بیشتر به حیات جمعی و فردی خود بپردازند، مجموعه حوادثی پیش آمده است که حداقل بخش قابل توجهی از نخبگان و دلسوزان جامعه را در بهت و حیرت عمیق و نگرانی مضاعفی فرو برده است. بکارگیری ادبیات نامانوس و غیردیپلماتیک همراه با عملکرد غیرمسوولانه در عرصه روابط بینالملل منجر به صدور قطعنامههای الزامآور و تهدیدآمیز بیسابقه علیه کشور شده که صفآرایی قدرتهای جهانی در مقابل ایران را اتحاد و انسجام بیشتری بخشیده است.
از دیگر سو برخورد با جامعه دانشگاهی اعم از استاد و دانشجو و احزاب و نهادهای مدنی و تشکلهای غیردولتی و تهدید و ارعاب علاقهمندان به فعالیتهای تشکیلاتی و دستگیری و بازجویی بیحساب و کتاب فعالان حوزههای مختلف شتاب بیشتری به خود گرفته است. از جمله میتوان به بازداشت گسترده معلمان، فعالان جنبش زنان و بازداشت فعالان قومی همراه با برخوردهای خشونتآمیز و ........... اشاره کرد. مجموعه این اتفاقات هر انسان عاقلی را نگران میکند و دیگر صحبت از فضای امن و آرام و عادی، دلی را نمیرباید و وجهی نمییابد. کوتاه سخن آنکه ما را در بیان این نگرانیها با بخش نابالغ و مسوولیت نشناس نظام کاری نیست، اما از بخش محاسبهگر و مسوولیتپذیر حاکمیت که دغدغه استقلال و تمامیت ارضی و منافع ملی و دوام و بقای نظام را دارند سوال میکنیم :
1) آیا از دیدگاه شما شرایط امروز ایران بحرانی نیست؟ آیا هیچ تهدید عاجلی ملت ایران و استقلال همه جانبه آن را به مخاطره نیفکنده است؟ آیا در باور شما صدور قطعنامههای پی در پی و الزامآور شورای امنیت هزینه کمی بر دوش ملت و حکومت بار میکند؟
2) کوشش مسالمتآمیز و مدنی برای ابراز تعلقات زبانی و قومی از حقوق اساسی هر شهروندی محسوب میشود و مادام که پیگیری این مطالبات روندی پرخاشجویانه و مخل امنیت عمومی نمییابد بایسته مواجههای همدلانه، عقلانی و در چارچوب قواعد حقوقی برای برآوردن حداقلی از چنین خواستههایی میباشد. حال، آیا از نظر شما تجمع آرام و مهرورزانه جمعی از جوانان زنجان جهت پخش شیرینی و تبریک روز جهانی زبان مادری ( که ایران خود یکی از کشورهای پیشنهاددهنده به سازمان یونسکو جهت نامگذاری این روز بوده است ) آنچنان تهدیدی برای امنیت ملی بوده که آنان مستحق برخورد امنیتی و خشونتآمیز و دستگیری و بازداشت باشند؟ این چگونه نگرشیست که شرافتمندترین جوانانی را که به جای پرداختن به زندگی شخصی و خوش باشی، راه دلسوزی و خدمت بیمزد و منت به توسعه فرهنگی ملت خویش را در پیش گرفتهاند به دیده دشمن مینگرد؟ براستی آیا جلیل غنیلو که فرزند یک رزمنده بوده و خود یکی از جوانان پرشور و دردمند زنجان محسوب میشود، مستحق چنین برخوردی میباشد؟ ذرهای انصاف، وجدان و مسوولیتپذیری کافیست تا باور کنیم که قریب 25 روز بازداشت ایشان، نابحق و ناعادلانه و غیرمسوولانه بوده است.
3) از شما میپرسیم که حکومت تاکنون از برخورد حذفی با اساتید و دانشجویان و انجمنهای اسلامی و دفتر تحکیم وحدت چه طرفی بسته و چه گلی بر سر جامعه دانشگاهی زده که حال به سراغ تشکلهای دیگر رفته است؟ اگر دیروز با انجمنهای اسلامی برخورد میشد و امروز در جمعیت اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان تخته میشود، لابد دگر روز هم نوبت انجمنهای علمی فرا میرسد. پس دیگر نمیبایست از یاس و انفعال و سرخوردگی و تغییر نگاه جوانان و دانشجویان و دانشگاهیان و فعالان فرهنگی، صنفی و سیاسی گلهای باشد. اگر حکومت سیاستی را در پیش بگیرد که حتی کوچکترین انتقاد و اعتراض مسالمتآمیزی را برنتابد و به آن با زبان زور و خشونت پاسخ دهد، به یقین نتیجه منطقیاش این خواهد بود که حاکمیت چنان متصلب شده است که ظرفیت و تحمل هیچ دیدگاه اصلاحی را ندارد.
4) اکنون 9 ماه است که رضا عباسی عضو سازمان ادوار شعبه زنجان در بازداشت به سر میبرد، کسی که بهترین دوران عمرش را صرف تحصیل و فعالیتهای دانشجویی کرده و صادقانه به ملت خود خدمت بیچشمداشت و وفادارانه انجام داده است. نتیجه آن شده است که وی را نه تنها از حق طبیعی و بدیهی داشتن شغل محروم کردهاند، بلکه به آن هم قانع نشده و اکنون 9 ماه است که بدون برخورداری از حق مرخصی و آزادی مشروط و دیدار دوستان و آشنایان، اسیر بندیان شده است. آیا در منطق شما امثال رضا عباسی خطری برای حاکمیت محسوب میشوند یا کسانیکه خوابآلوده و کورانه عصایی را که به دستشان افتاده به هر سمت و سویی میچرخانند و افکار عمومی دنیا را بر علیه ایران تحریک و تهییج میکنند؟
از این رو شعبه زنجان سازمان دانشآموختگان ضمن اعتراض به تعطیلی «جمعیت اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان» توقف روند اعمال فشار و خشونت در مواجهه با فعالان صنفی و قومی و به ویژه آزادی رضا عباسی و جلیل غنیلو را در آستانه سال نو خواستار میباشد.
